Филипо Томазо Маринети

от Уикипедия, свободната енциклопедия
Направо към навигацията Направо към търсенето
Филипо Томазо Маринети
Filippo Tommaso Marinetti
италиански писател, футурист

Роден
Починал
Погребан Милано, Италия

Националност Флаг на Италия Италия
Религия атеизъм
Образование Генуезки университет
Професия поет, писател, журналист, издател

Уебсайт
Филипо Томазо Маринети в Общомедия

Филипо Томазо Маринети (на италиански: Filippo Tommaso Marinetti) е италиански поет, писател, журналист, издател и основател на първото авангардистко движение на 20 век, футуризма.

Биография[редактиране | редактиране на кода]

Роден е през 1876 г. в Александрия (Египет) в семейството на адвокат. Учи при френските йезуити и още като ученик основава литературно списание, „Папирус“. През 1891 г. семейството му се връща в Италия, а Маринети отива в Париж, където взема бакалавърска степен по литература. Впоследствие учи право първо в Павия, после в Генуа, където през 1899 г. се дипломира с работа на тема „Монархията при парламентарното управление“.

В началото на 20 век започва да публикува стихове и кратки текстове в ред френски и италиански списания. На 20 февруари 1909 г. на първа страница в престижния френски вестник „Фигаро“ се появява основополагащият „Манифест на футуризма“, написан от Маринети. В последвалите години към компанията на футуристите освен литератори се включват художници, музиканти, театрали.

По време на Балканската война от 1912/13 г. Маринети е кореспондент на Балканите. През 1914 г. в книгата си поема Zang Tumb Tumb[1].

През 20-те години Маринети става приближен на фашисткия режим на Мусолини и през 1929 г. е обявен за академик на Италия.

До края на живота си през 1944 г. неуморно публикува манифести, поеми, декларации, книги, списания.

Произведения[редактиране | редактиране на кода]

  • La Conquête des Étoiles (raccolta di poesie, 1902; trad. it. La conquista delle stelle, 1920).
  • Gabriele D'Annunzio intime (prose, 1903).
  • Destruction (raccolta di poesie, 1904).
  • La momie sanglante (poemetto, 1904).
  • Le Roi Bombance, Mercure de France, Parigi, 1905 (dramma satirico; trad. it. Re Baldoria, Treves, Milano, 1910).
  • La Ville Charnelle (raccolta di poesie, 1908; trad. it. Lussuria velocità, 1921).
  • Les Dieux s'en vont, D'Annunzio reste (prose, 1908).
  • Manifesto del futurismo, 1909.
  • Poupées Électriques, Sansot, Paris, 1909 (dramma).
  • Enquête internationale sur le Vers libre, 1909.
  • Tuons le Clair de Lune! (1909; trad. it. Uccidiamo il chiaro di luna!, Edizioni futuriste di poesia, Milano 1911).
  • Mafarka le Futuriste. Roman africain, Sansot, Parigi, 1910 (romanzo; trad. it Mafarka il Futurista, Edizioni Futuriste di poesia, Milano, 1910).
  • La Bataille de Tripoli (prosa, 1912; trad. it. La battaglia di Tripoli, Edizioni Futuriste di Poesia, Milano, 1912).
  • Le Monoplan du Pape (romanzo in versi, 1912; trad. it. L'aeroplano del Papa, Edizioni Futuriste di Poesia, Milano, 1914); L'Aeroplano del Papa, Liberilibri, Macerata, 2007)
  • Dune (parole in libertà, 1914).
Корица на книгата Zang Tumb Tumb Adrianopoli ottobre 1912. Parole in libertà, 1914
  • Zang Tumb Tumb Adrianopoli ottobre 1912. Parole in libertà. Edizioni Futuriste di Poesia, Milano, 1914 (parole in libertà).
  • Guerra sola igiene del mondo (raccolta di manifesti, 1915).
  • Teatro sintetico futurista (con Bruno Corra ed Emilio Settimelli, 1915).
  • Come si seducono le donne, Edizioni da Centomila Copie, Firenze 1917) (prosa).
  • 8 anime in una bomba (Edizioni Futuriste di poesia, 1917).
  • L'isola dei baci (con Bruno Corra; romanzo, 1918).
  • Un ventre di donna (con Enif Robert; romanzo, 1918).
  • Democrazia futurista (scritti politici, 1919).
Корица на книгата Les mots en liberté futuristes, 1919
  • Les mots en liberté futuristes, Edizioni Futuriste di poesia, Milano, 1919).
  • Elettricità sessuale (dramma, rielaborazione di Poupées électriques; 1920).
  • Al di là del comunismo (manifesto, 1920)
  • L'alcova d'acciaio]]. Romanzo vissuto, Vitigliano, Milano (romanzo, 1921).
  • Enrico Caviglia (biografia, 1921).
  • Il tamburo di fuoco. Dramma africano di calore, colore, rumore, odori; Sonzogno, Milano, 1922).
  • Gli indomabili (romanzo, 1922).
  • Gli amori futuristi (racconti, 1922).
  • Futurismo e fascismo, Campitelli, Foligno, 1924 (raccolta di manifesti).
  • Sì, Sì, così l'aurora sul mare, 1925
  • Scatole d'amore in conserva (racconti, 1927).
  • Prigionieri (dramma, 1927).
  • Vulcano (dramma, 1927).
  • Marinetti e il futurismo (raccolta di manifesti, 1929).
  • Primo dizionario aereo, con Felice Azari, 1929.
  • Lo Zar non è morto, romanzo, con i Dieci, 1929.
  • Novelle colle labbra tinte]], Mondadori, Milano, 1930 (racconti).
  • Il club dei simpatici, 1931.
  • Spagna veloce e toro futurista (parole in libertà, 1931).
  • Il paesaggio e l'estetica futurista della macchina, Nemi, Firenze, 1931 (manifesto).
  • Simultanina|Simultanina (divertimento futurista in 16 sintesi), 1931 opera teatrale
  • La cucina futurista (con Fillia), Sonzogno, Milano 1932.
  • Il fascino dell'Egitto (prosa, 1933).
  • Poemi simultanei futuristi, Casa d'Arte, La Spezia, 1933.
  • L'aeropoema del Golfo della Spezia (poesia, 1935).
  • Umberto Notari scrittore nuovo, profilo critico-biografico.
  • L'originalità napoletana del poeta Di Giacomo, profilo critico-biografico (1936).
  • Il poema africano della Divisione "28 ottobre" (poesia, 1937)
  • Il poema del vestito di latte, 1937.
  • Il poema di Torre Viscosa, 1938.
  • Manifesto futurista della Ceramica e Aereoceramica, 1938
  • Il poema dei sansepolcristi, 1939.
  • Patriottismo insetticida (romanzo, Mondadori, Milano, 1939).
  • Il poema non umano dei tecnicismi, 1940.
  • Tato racconTato da Tato, 1941 (con Nello Quilici e Paolo Orano]])
  • Canto eroi e macchine della guerra mussoliniana, Mondadori, Milano, 1942.
  • Canzoniere futurista amoroso guerriero (con autori vari, 1943).
  • L'aeropoema di Cozzarini, 1944
  • Quarto d'ora di poesia della X Mas (1944, postumo)
  • Teoria e invenzione futurista, raccolta a cura di Luciano De Maria, Mondadori, Milano, 1968.
  • La grande Milano tradizionale e futurista (memoriale, postumo, Mondadori, Milano).
  • Una sensibilità italiana nata in Egitto (memoriale, postumo, Mondadori, Milano).
  • Poesie a Beny (postume, Einaudi, Torino).
  • Taccuini 1916-1922 (postumi, a cura di Alberto Bertoni, Il Mulino, Bologna, 1987).
  • Firenze biondoazzurra sposerebbe futurista morigerato (con Alberto Viviani, romanzo, postumo, Sellerio).
  • L'aeropoema di Gesù (postumo).
  • Originalità russa di masse distanze radiocuori (romanzo, postumo)
  • La cucina futurista, a cura di P. Frassica, ristampa anastatica della prima edizione del 1932, Viennepierre, Milano 2007
  • Venezianella e studentaccio (romanzo, postumo)

Източници[редактиране | редактиране на кода]

Външни препратки[редактиране | редактиране на кода]