Направо към съдържанието

Одрин (вилает)

от Уикипедия, свободната енциклопедия
Тази статия е за съвременния вилает в Турция. За вилаета в Османската империя вижте Одрински вилает.
Одрин
Edirne ili
Разположение на Одрин в Турция
Разположение на Одрин в Турция
СтранаТурция
Адм. центърОдрин
Площ6279 km²
Население411 528 души (2018)
65,5 души/km²
Официален сайтwww.edirne.bel.tr/index.html
Административно деление
Административно деление
Одрин в Общомедия

Одрин (или Едирне, на турски: Edirne) е най-западният вилает на Турция, разположен е в Източна Тракия по протежение на границата с Гърция, а на север граничи с България. Общата му площ е 6279 км2. Населението му според преброяването през 2011 г. е 400 554 души. Негов административен център е град Одрин.

Административно–териториално деление

[редактиране | редактиране на кода]

Вилает Одрин е разделен на 9 околии:

Численост на населението според преброяванията през годините:[1]

ГодинаЧисленост
1990404 599
2000402 606
2011400 554

Численост и дял на населението по роден език, според преброяванията през годините:[2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14]

ЕзикЧисленостДял (в %)
1927196519271965
Общо150 840303 234100.00100.00
Турски140 600290 61093.21195.836
Помашки10 2853.391
Курманджи (кюрдски езици)1113860.0730.127
Бошняшки3290.108
Арабски161040.0100.034
Ладински5876923.8950.030
Албански239580.1580.019
Зазаки (кюрдски езици)210.006
Гръцки19180.0120.005
Арменски60120.0390.003
Кабардино-черкезки590.0030.002
Лазки3под 0.001
Грузински2под 0.001
Български32762.171
Италиански550.036
Френски390.025
Английски80.005
Татарски50.003
  1. ↑ „Turkey: Provinces and Major Cities“ // citypopulation.de. Посетен на 8 декември 2016. (на английски)
  2. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.13 Türkçe Konuşan Nüfus, sayfa 162–164. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  3. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.9 Kürtçe Konuşan Nüfus, sayfa 136–137. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  4. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.3 Arapça Konuşan Nüfus, sayfa 93–94. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  5. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.12 Rumca Konuşan Nüfus, sayfa 155–156. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  6. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.6 Çerkesçe Konuşan Nüfus, sayfa 114–115. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  7. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.14 Yahudice Konuşan Nüfus, sayfa 170–171. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  8. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.7 Ermenice Konuşan Nüfus, sayfa 122–123. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  9. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.4 Arnavutça Konuşan Nüfus, sayfa 100–101. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  10. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). — 4.1.5 Bulgarca Konuşan Nüfus, sayfa 107–108. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  11. ↑ Eskişehir'deki Kırım Tatar nüfusu üzerine bir inceleme — Fikirde Birlik // Архивиран от оригинала на 1 юли 2015. Посетен на 13 iyun 2015..
  12. ↑ 1927 Genel Nüfus Sayımı / 1927 General Population Census — www.kanburoglu.com // Посетен на 14 iyun 2015..
  13. ↑ 4. Türkiye’nin Etnik Coğrafiyası (1927–1965). – 4.1.2 Acemce Konuşan Nüfus, sayfa 88. // Türkiye'nin Etnik Coğrafyası. Proje Kodu: 2013–26. Proje Yürütücüsü: Şükrü Aslan. Araştırmacılar: Murat Arpacı, Öykü Gürpınar, Sibel Yardımcı. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, 2015, 204 sayfa. ISBN 978-605-5005-19-1
  14. ↑ Türkiye'de Diller ve Etnik Gruplar. Yazarlar: Prof. Dr. Ahmet Buran, Berna Yüksel Çak. Ankara: Akçağ Yayınları, 2012, 318 sayfa. ISBN 978-605-5413-54-5